hel

Fortyfikacje na półwyspie helskim

Zima daje wiele możliwości. Daje możliwość odwiedzenia miejsc, które w ciągu lata są tłumnie oblegane przez turystów. Takim miejscem jest półwysep helski, gdyż praktycznie od maja do końca wakacji tydzień w tydzień mamy możliwość poznania tego co oznaczają korki. Dlatego aby uniknąć zgiełku można wybrać się na zwiedzanie tamtejszych fortyfikacji poza sezonem. My odwiedziliśmy fortyfikacje w styczniu. Co prawda – było zimno i nie daliśmy rady obejść wszystkiego – na to trzeba by było kilku dni i roweru – ale przynajmniej można było „liznąć” tematyki fortyfikacji z czasów II wojny światowej, oraz późniejszych.

Miejscem, w którym można zrobić przystanek i zacząć zwiedzanie jest Muzeum Obrony Wybrzeża. Znajduje się ono tuż przed wjazdem do Helu, gdzie na poboczu znajduje się mały parking, tuż przed torami kolejki. Muzeum zostało otworzone wiosną 2006 roku i zgromadziło bardzo dużo eksponatów.

Muzeum powstało z inicjatywy sekcji „Zabytki Militarne” Stowarzyszenia „Przyjaciele Helu” – dzięki pomocy i wsparciu burmistrza Helu i władz gminy miejskiej Hel.

MOW eksponuje swoje wystawy w kilku wyremontowanych obiektach dawnej niemieckiej baterii artylerii nadbrzeżnej „Schleswig Holstein”, oraz na odrestaurowanym własnym staraniem stanowisku nr 4 przedwojennej baterii im. Heliodora Laskowskiego.

W 1940 roku zainstalowano w Helu trzy działa kalibru 406 mm, które były wykonane dla planowanych przed wybuchem wojny niemieckich pancerników typu „H” i nazwano je „Schleswig Holstein”. Działa te, po oddaniu strzałów próbnych przeniesiono z Helu do Francji, jako baterię Lindemann.

Działa kalibru 406 mm są największymi na świecie, jakie kiedykolwiek były instalowane w bateriach stacjonarnych. Działa tego kalibru były także stosowane m.in. na amerykańskichpancernikach typu Iowa. Istniały działa większych kalibrów, lecz były to działa japońskich pancerników, działa kolejowe, działa na podwoziach gąsienicowych lub działa doświadczalne.

We wnętrzach obiektów muzeum znajduje się ponad 15 stałych wystaw, oraz liczne eksponaty nawiązujące do historii militarnej Rejonu Umocnionego Hel, wsławionego 32 dniami obrony w 1939 roku, oraz do historii Polskiej Marynarki Wojennej.

Pierwszym z obiektów jest wielokondygnacyjna wieża kierowania ogniem, z punktem widokowym na szczycie. Drugim obiektem jest stanowisko ogniowe nr 2 (na tę baterię składają się trzy stanowiska ogniowe) pod armatę kalibru 406 mm. Jednopoziomowe, naziemne stanowisko ogniowe składa się z części koszarowej dla 88 marynarzy, gigantycznej działobitni i części amunicyjnej mieszczącej cztery podręczne magazyny – dwa magazyny pocisków i dwa magazyny ładunków miotających.

Dnia 11 listopada 2006 roku, w święto Niepodległości Polski – zarząd Muzeum Obrony Wybrzeża podjął uchwałę o nadaniu Muzeum Obrony Wybrzeża imienia komandora Zbigniewa Przybyszewskiego, bohaterskiego obrońcy Helu, straconego niewinnie w 1952 roku, w wyniku sfingowanego procesu przed stalinowskim sądem wojskowym[1].

W 2008 roku Muzeum Obrony Wybrzeża w Helu otwarło stałą wystawę poświęconą kpt. Karolowi Olgierdowi Borchardtowi oraz odtworzyło z pietyzmem jego mieszkanko zwane „Siódme niebo”.

W 2013 roku MOW otrzymało w użytkowanie szósty, ostatni z obiektów byłej baterii 406 mm Schleswig-Holstein. W jednym z magazynów amunicyjnych tej baterii otwarto w 2013 roku nowy dział MOW nazwany Muzeum Kolei Helskich[6].

Źródło : wikipedia.pl [Dostęp: 22.02.2016]